Pronomen: ik, du, he, se…
Pronomen sünd lütte Wöör, de för Substantive staaht.
Personalpronomen
Nominativ (Wer?)
| Person | Plattdüütsch | Hoochdüütsch |
|---|---|---|
| 1. Sg. | ik | ich |
| 2. Sg. | du | du |
| 3. Sg. m. | he | er |
| 3. Sg. f. | se | sie |
| 3. Sg. n. | dat | es |
| 1. Pl. | wi | wir |
| 2. Pl. | ji | ihr |
| 3. Pl. | se | sie |
| Höflich | Se | Sie |
Bispillen:
- Ik bün Hans. (Ich bin Hans.)
- Du büst mien Fründ. (Du bist mein Freund.)
- He is dor. (Er ist da.)
- Se kümmt morgen. (Sie kommt morgen.)
- Wi gaht na Huus. (Wir gehen nach Hause.)
- Ji sünd welkaam. (Ihr seid willkommen.)
Akkusativ (Wen?)
| Person | Plattdüütsch | Hoochdüütsch |
|---|---|---|
| 1. Sg. | mi | mich |
| 2. Sg. | di | dich |
| 3. Sg. m. | em / hüm | ihn |
| 3. Sg. f. | ehr / se | sie |
| 3. Sg. n. | dat | es |
| 1. Pl. | uns | uns |
| 2. Pl. | jo / ju | euch |
| 3. Pl. | ehr / se | sie |
Bispillen:
- He süht mi. (Er sieht mich.)
- Ik seeh di. (Ich sehe dich.)
- Ik kenn em. (Ich kenne ihn.)
- Wi kennt ehr. (Wir kennen sie.)
Dativ (Wem?)
| Person | Plattdüütsch | Hoochdüütsch |
|---|---|---|
| 1. Sg. | mi | mir |
| 2. Sg. | di | dir |
| 3. Sg. m. | em / hüm | ihm |
| 3. Sg. f. | ehr | ihr |
| 3. Sg. n. | dat | ihm |
| 1. Pl. | uns | uns |
| 2. Pl. | jo / ju | euch |
| 3. Pl. | ehr | ihnen |
Bispillen:
- Geev dat mi! (Gib das mir!)
- Ik hölp di. (Ich helfe dir.)
- Ik geev em dat Book. (Ich gebe ihm das Buch.)
Op Plattdüütsch gifft dat een Besünnerheit bi de Personalpronomen: “se” kann sowohl ‘sie’ (Singular, Feminin) as ook ‘sie’ (Plural) bedüüden. Ut’n Kontext warrt dat klar! Denn gifft dat noch “Se” (groot schreven) as höfliche Form – as “Sie” in’t Hoochdüütsche.
Possessivpronomen (Mien, dien…)
| Person | Plattdüütsch | Hoochdüütsch |
|---|---|---|
| 1. Sg. | mien | mein |
| 2. Sg. | dien | dein |
| 3. Sg. m. | sien | sein |
| 3. Sg. f. | ehr | ihr |
| 3. Sg. n. | sien | sein |
| 1. Pl. | uns / unse | unser |
| 2. Pl. | jo / ju | euer |
| 3. Pl. | ehr | ihr |
| Höflich | Ehr | Ihr |
Bispillen:
- Dat is mien Huus. (Das ist mein Haus.)
- Wo is dien Auto? (Wo ist dein Auto?)
- Sien Fru is nett. (Seine Frau ist nett.)
- Ehr Kinner sünd groot. (Ihre Kinder sind groß.)
- Uns Hund is oolt. (Unser Hund ist alt.)
Reflexivpronomen
| Person | Plattdüütsch |
|---|---|
| 1. Sg. | mi |
| 2. Sg. | di |
| 3. Sg. | sik |
| 1. Pl. | uns |
| 2. Pl. | jo |
| 3. Pl. | sik |
Bispillen:
- Ik freei mi. (Ich freue mich.)
- He wuscht sik. (Er wäscht sich.)
- Se settt sik hen. (Sie setzen sich hin.)
Övung
Sett dat richtige Pronomen in:
- ___ bün ut Hamborg. (Ich)
- Wo geiht ___ dat? (dir)
- Dat is ___ Huus. (mein)
- ___ kümmt morgen. (Sie - Sg.)
- Ik hölp ___. (euch)
Lösung: Ik, di, mien, Se, jo